Tarih kitaplarında genellikle ferman olarak anlatılan o meşhur Türkçe kararını bilirsiniz ya hani, işte Karamanoğlu Mehmet Bey'in o dönemin şartlarında aldığı bu karar aslında sanılandan çok daha derin siyasi ve kültürel sebeplere dayanıyordu. Aslında bakarsanız, Selçuklu sarayında Farsça ve Arapçanın hakim olduğu, halkın ise sokakta kendi diliyle konuştuğu o karmaşık günlerde, bir beyliğin çıkıp da 'dergahta, bergahta, mecliste ve meydanda' Türkçe konuşulacak demesi gerçekten büyük bir cesaret işiydi diyebiliriz.
Dil Mücadelesinin Arkasındaki Tarihi Şartlar
Zaten o yıllarda Moğol baskısı Anadolu'yu kasıp kavuruyordu. İnsanlar bir yandan ekonomik zorluklarla boğuşurken bir yandan da kendi kimliklerini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyaydı. Mehmet Bey bu durumu fark etmiş olacak ki, devlet ile millet arasındaki bağın ancak ortak bir dille kurulabileceğini gördü. Yani sadece bir dil kararı değildi bu, aynı zamanda Anadolu insanına özgüven kazandırma hamlesiydi.
Sonuç olarak baktığımızda, bugün konuştuğumuz Türkçenin köklerinde o gün atılan adımın payı küçümsenemez. Belki o zamanlar bu kararın ne kadar süreceği kestirilemiyordu ama zaman bize gösterdi ki, dillerine sahip çıkan toplumlar tarihte kalıcı olmayı başarıyor.